De communicationum transatlanticarum difficultatibus

Aestate peracta Reginaldi scholae aestivae interfui in urbe. Nunc tempus est omnes quaestus impensasque anni MMVIII declarandas ut rei publicae tributum solvam. Pecuniam autem itinere Romano sumptam libenter de impensarum summa deducerem, quod, itinere doctrinae causa facto, lege permittitur. Reginaldum igitur telephonice rogavi ut mihi daret diploma quod me ad scholam adfuisse testaretur. Respondit autem Reginaldus diploma mihi ipsi scribendum esse (oportet enim Theodisce confici) et per instrumentum telecopiatrum sibi mittendum ut ipse nomen subscriberet et rursus per telecopiatrum mihi remitteret.

Scripsi, misi, exspectavi, nihil autem accidit. Septimana elapsa Reginaldum iterum telephonice vocavi ut rogarem quid mali esset, qui respondit se ipsum nondum valere ad diploma propriis manibus in telecopiatrum imponere -- adhuc enim aegre ambulat nec potest ipse ire in aedis partem quo situm est instrumentum -- nec valetudinarii ministros scire numerum telephonicum Europaeum seligere ex America! Postea ego ipsa numerum praeselectorium in rete inveni quo oportet Americani utuntur et Reginaldum de eo certiorem feci, at ne tunc quidem ministri profecerunt ut diploma per telecopiatrum mihi mitterent; ductum scilicet telephonicum semper occupatum videri asseveraverunt. Telecopiatro autem meo omnino nihil mali; alia enim documenta interdum sine errore acceperat.

Iterum igitur vocavi Reginaldum, qui voce mea vix audita statim "Ineptissimi" exclamavit "sunt ministri. Numerum eis dixi nec potuerunt diploma per telecopiatrum mittere, tunc poposci ut diploma mihi referrent quod in involucrum insererem cursuque publico tibi mitterem... at interim amiserant isti diploma!! Novum exemplar, quaeso, mittas ut denuo subscribam et tibi mittam."

Quod statim feci. Nunc spero me mox diploma subscriptum cursu publico accepturam, ut fiscalium peritus meus habeat quod ostendat procurationi aerarii si scholae testimonium poscatur.

Reginaldus loquitur!

Ecce pelliculam in qua Reginaldus ipse loquitur de valetudine sua deque schola Latina denuo habitura.

Quotiens ipsa cum eo telephonice sermocinor his septimanis, totiens gaudeo eum voce tam forti loqui constanterque ad sanitatem ac validitatem progredi. Nunc tamen etiam speciem eius videre possumus, ex qua vix putares mala ulla ei accessisse, nedum tantas calamitates quas passus est. Deo gratias! Videte:

Miraglia mirabilis

Ecce Aloisius Miraglia loquens de lingua Latina recte docenda.

Abhinc duos annos

Hac die abhinc duos annos documentum "Summorum Pontificum" motu proprio Benedicti XVI datum convaluit.

Gratias agamus Sancto Patri oremusque pro eo.

De caedis laude

Hebdomada ineunte, praefectus urbis Vindobonae celebrabit tricesimum diem anniversarium cuiusdam nosocomii muliebris in quo medici partum ex utero evellere solent.

Non dicam quam mirum sit capitis Austriae administratores eo modo institutum quoddam laudare in quo lex Austriaca spernitur atque frangitur (abortus enim contra legem est, etsi sub certis condicionibus lege non punitur). Nec dicendum est triginta annos abortuum nullam esse causam celebrandi. Locus tamen mactationis ipse crimina in eo commissa nomine suo proclamat. Platea enim in quo situm est istud nosocomium nefandum Germanice Fleischmarkt nominata est, Latine macellum. Lanius lanium invocat. At quis inter carnificum vociferationes audiat vocem sanguinis infantium, qui clamat ad caelum pro vindicta?

De nemoris Mariae monasterio

Anno peracto, monasterium unicum Germaniae Trappense a Sancto Patre veniam petiit ut ad veterem usum liturgicum reverteret. Monachi enim, quorum numerus eo tempore ad undecim tantum deminutus erat, speraverunt coenobium suum vetere liturgia instaurata novos tirones accepturum esse.

Post hunc nuntium diu nihil novi audivi nisi quod monachi paulatim formas sanctae Missae horarumque canonicarum veteres denuo discebant. Hodie tamen in rete legi quod, Deo volente, minimum quattuor novitii horno in hoc monasterium ingressuri sint. Qui autem nuntius convenit ad ea quae nuper scripsit ephemeris quaedam Novi Eboraci de nova prole monastica, videlicet iuvenes multo saepius in iis monasteriis intrare velle in quibus vestes monachicas geruntur horasque canonicas recitantur quam in alia ubi antiqui mores monastici spernuntur. Speremus itaque Trappenses Germanicos multos novitios pios accepturos esse ut hoc modo monasterium suum reviviscatur.

De schola Reginaldi aestiva

Proh dolor, nondum satis bene valet Reginaldus ut scholam aestivam suam horno habeat. Ecce litterae Anglicae ab eo dictatae in quibus nuntiat se docere nondum posse.

Ecce etiam epistula qua ego ei respondi:

Raphaela Reginaldo s.p.d.

Tam gaudio quam dolore, care Reginalde, litteras tuas nuper legi: dolens quidem quia schola tua aestiva horno non fiet, sed gaudens cum epistula ipsa nuntiet te satis ad litteras componendas recreatum esse. Quod ut cito fieret, ego una cum multis amicis tuis per totum orbem terrarum instanter precabar.

Te ad sanitatem nunc tandem pervenientem obsecro ne solliciteris nec de schola, nec de discipulis qui aestate ineunte Romam petivissent. Hoc enim tempore tibi ut omnino saneris curandum est, non pavendum ne discipulorum tuorum consilia adversitate tua disiciantur. Noli autem obliviscere nos magnam his temporibus recessionem oeconomicam pati propter quam nonnulli Latinitatis studiosi fortasse pecuniam in peregrinationes insumere non valent. Nos omnes certo dolemus te aestate hac ineunte scholam non habiturum esse; si vero debet hoc accidere, hoc anno melius accidit quam in temporibus quibusdam prosperioribus.

Itaque ne contristaris, Reginalde optime, sed totum animum in vires tuas restituendas intende, ut, Deo adiuvante, mense Septembri omnino refectus in Academiam Romae Latinitatem redire poteris. Ego autem spero ut proximo anno Romam redire scholaque tua denuo frui potero. Interim cura ut bene valeas.

Quo vado, Domine?

...etiam illuc manus tua deducet me,
     et tenebit me dextera tua.

Apparuit

Resonet in laudibus
Cum iucundis plausibus
Sion cum fidelibus.
Apparuit quem genuit Maria!

Adest festum nativitatis Domini. Hodie mane ad Missam pulcherrimam adfui a Monasterii Cremifanensis abbate celebratam et musica Wolfgangi Amadei Mozart exornatam. Nunc domi sum cum parentibus carissimis et quiete fruor. Abhinc horam circiter incepit etiam ningere. Num res meliores esse possent?

Vobis omnibus qui haec verba legitis exopto ut Nativitatis tempus sit beatum ac felix, novus annus tamen faustissimus.

De noctua nodata

Mihi placet acubus texere. Quam artem Romani antiqui nescierunt, itaque verbum proprium ad eam describendam Latinitate classica deest, hodierni tamen Latinitatis cultores aut "acubus texere" aut "nodare" vocant; fortasse etiam alia verba adhibent. Hac utens arte filos laneos, sericos, gossypinos duobus vel pluribus acubus texendi vel nodandi ad faciendam reticulatam texturam iam multos thoraces laneos, pedulia, amicula, interdum etiam digitabula* feci, raro tamen alias res.

Abhinc aliquot menses praeceptum ad noctuam texendam in interrete inveni, emi, adhibui et re vera profeci ut noctuam parvam finxi. Quae tam pulchella mihi visa est ut nunc, festum nativitatis Christi appropinquante, statuerim aliam talem noctuam facere tamquam donum natalicium amico cuidam meo. Hac tamen occasione tenuioribus acubus filoque usa sum ut avicula minor fieret. Nam primam noctuam feci e filo crassiore quo ad texendos thoraces uti soleo; secundam tamen e filo tenui qui aptus est ad pedulia facienda. Haec igitur fere quattuor centimetris minor est quam illa, et tam mellita mihi videtur ut dono eam dare aegre possum! Nihilo minus noctuolam hanc accipiet amicus meus; fortasse tertiam postea faciam ut ipsa quoque talem parvulam habeam.

Ecce imago amborum noctuarum:



*ad quos haec verba nesciant: Anglice significant "sweaters, socks, shawls, gloves"

Valedictio

E vita avunculus meus discessit hodie.

Requiem aeternam dona ei, Domine, et lux aeterna luceat ei.

Petitio

Omnes vestrum qui ullo modo credunt in Deum, obsecro ut oretis pro Francisco, marito materterae magnae meae. Octoginta sex annos natus nunc cancro pulmonare metastasibusque cerebralibus adfectus est atque heri in nosocomio unctionem extremam accepit.

Totam vitam agricola degit, iam summa in senectute in silva laborare solebat, materteram magnam meam abhinc fere sexaginta annos uxorem duxit. Orate, quaeso, pro viro bono, marito caro, avunculo gratissimo.

Iterum de crustulis

Crustula hordeacea cum palmulis


Quibus rebus opus sit:

600 grammata hordeaceae farinae
400g palmularum (id est pondus ante nucleos exemptos)
250g butyri minutatim concisi
6 cochlearia sacchari
aliquantulum salis
2 ova

Quid faciendum sit:

Palmularum nuclei eximis pulpamque minutatim concidis. Farinam cum butyro fricas. Tum mittis saccharum ac sal et omnia misces. Addis ova et subigis ut unum corpus facias, deinde mittis palmulas concisas iterumque subigis.

A massa sic facta avellis frusta ad iuglandis magnitudinem et digitis crustula formas. In furno coquis circiter 15 momenta temporis ad 175 gradus Celsii.

"Clippy" Latine

(Gratias ago Ironicae Catholicae.)

Ante lucem surgere...

...haudquaquam vanum est, si e fenestra conspiciens prospectum vides tam pulchrum quam hunc, cuius hodie mane imaginem photographicam captavi antequam ad missam profecta sum.

Da mihi hanc Missam

Iter plus quam integrae horae hodie mane feci ut Missam participarem in ecclesia quadam a Fraternitate Sacerdotali Sancti Petri curata. Videtur igitur ut ad eorum numerum me adiunxi qui longissima itinera libenter tolerant si modo adire Missam Traditionalem possunt. Quae Missa re vera res citra caelum pulcherrima est, nec in ea quidquam mihi displicuit praeter hymnos sermone patrio cantatos dum res non parvi momenti -- sicut precationes ad pedem altaris vel lectio Evangelii ultima -- peragebantur in sanctuario. Multo magis mihi placuisset auscultare precationes aut reverenter tacere quam cogi cantare carmina quae adversus antiquissimas voces liturgicas atque sacra scriptura non possunt quin videri levia. Nihilo minus libenter omni die Dominica hanc ecclesiam adirem; tamen proh dolor, iter tam longum saepius facere mihi non licet. Hac de re mihi solaciolo est quod in ecclesia prope domum meam sita quam pulcherrime celebratur Missa novi ordinis, nec posset quisquam ullo modo queri eam parum reverenter agi. Tamen non est Latina, non celebratur ad orientem, caret subtilitatibus quas nuper Romae novi ac diligere didici, eget silentii spatia inter quae, sacerdote secreto orante, populus totum animum intendere potest ad mysterium magnum quod ad altare peragitur. In temporibus tam clamosis desidero silentium illud; in aetate cui nihil est sacrum reverentiam illam sitio. Itaque saltem interdum hanc ad missam ibo, et strenue precabor ut Missa Traditionalis in ecclesia aliqua minus longinqua aliquando celebretur.

De libro tam novo quam veteri

Librum praecipuum hodie tulit tabellarius. Saepissime quidem illi misero fasciculi ponderosi ad domum meam baiulandi sunt, nam multos libros in linea emere soleo. Hic tamen admodum inusitatus est liber, primum quia editus est anno Domini nostri MDCCCXXXIX (ante fere centum septuaginta annos!), deinde quia est thesaurus linguae Latinae prosodiacus. Eundem librum in linea depromendum inveni apud Google Books, tamen "documenta electronica gestabilia" (PDF) difficillime molestissimeque usu sunt et maxime me taedet computatri mure uti ut talibus in documentis verba quaesita inveniam. Quanto libentius chartaceas veri libri impressi paginas volvo quam murem istum tracto! Itaque in Interrete quaesivi donec exemplar libri apud Abebooks inveni.

Videbimus an, hoc libro adhibendo, saepius quam antea versiculos Latinos a me compositos hac in ephemeride ostendam!

De nimia pudicitia Christiana

Cur quereris cubitum, pudibunde, videns muliebre
   Vel iugulum aspiciens, urere membra tua?
Sudares minus, o castissime, sole flagrante,
   Si gereres manicas aptius ipse breves.


(Carmen ad virum quendam scripsi qui nuper -- tempore quidem Romae aestuosissimo -- mihi dixit Christianos homines plus quam vultum manusque numquam ostendere oportere. Ego vero de pudicitiae necessitate ei consentio, tamen non de hac pudicitiae strictissima definitione.)

Obsculta, fili

Cuius rei desiderium me teneat, rogavit me rector spiritalis.

Respondeo: Auscultandi. Nam scire velim attentius auscultare dum loquitur mecum Deus. Discere velim quiescere ut facilius audiatur sibilus aurae tenuis in quo loquitur deus. Cupio acquiescere in Domino, et sperare in eo.

Ad caffeum bibendum...

...quos amicos interretiales invitarem, rogavit "Puella Paschalis".

Eligerem sequentes, quamquam non omnes amici mei in sensu stricto sunt: P. Reginaldum Foster, Patrem "Z", Andream Meszaros vel quemviscumque alium sodalem Familiae Sancti Hieronymi.

Quare autem? Simpliciter quia sic Latine sermocinaremur dum caffeum biberemus!