De christianis in Aegypto defendendis

Christianos propter fidem in Aegypto persecutos his diebus maereor. Ecce igitur imago contra persecutiones facta, quam ex Anglica lingua in Latinam verti. Capiat eam quivis vult, et in ephemeride propria exhibeat:

De nonnullarum ephemeridum Latinarum mira mutatione

Quid accidit ephemeridibus K. Mercatorii Reginaldi, Iacomi (“Expositio Internationalis” inscripto), Eudemiae, quorum nexus dextero latere ephemeridis meae inveniuntur? Hae enim paginae interretiales, in quibus olim Latine scribebantur, nunc omnibus prioribus verbis spoliatae singulas tantum voces continent atque omnes tenentur a quodam ignoto qui (vel quae) nomine “admin” tantum utitur.

Quidnam terrarum igitur evenit? Multos menses in rete Latino non versata sum; an ii qui has ephemerides primum tenebant eas interim deleverunt atque “admin” iste ignotus novas ephemerides iisdem sub nominibus creavit? Aut coniectura fortasse notacula secreta repperit ac eo modo ephemerides a iustis dominis dolose furatus est?

De quadragesimali observantia

Qua de re in ephemeride Latina scriberem, quaesivi ex amicis meis. Moxque valde obstupui cum eorum duo, uterque alterius ignarus, idem mihi suaserunt. Nam ambo consilium dederunt ut pauca exponam de quadragesimae paenitentiis quas agere soleo. “Quomodo enim,” ut rogavit unus eorum, “tempus quadragesimae observandum est alicui, qui non modo paenitentiae causa, sed semper carne abstinet?”

Cum homines me carne numquam vesci audiunt, saepe putant totum annum mihi tempus esse paenitentiae. Quod si verum esset, nihilo quidem amplius mihi abstinendum esset ut apte quadragesimae tempus agerem. Ut tamen vera dicam, si quis carnem suillam, ovillam, bubulam vel cuiuscumque avis comedere me iuberet, id eodem fastidio mihi afficeret ac plerisque hominibus occidentalibus si eos canum vel felium carnem gustare iuberes. Ex quo putares fere sequi me oportere paenitentiae causa carnem tempore quadragesimae sumere... sed certo (Deo gratias!) ne durissima quidem ecclesiae disciplina tam crudele sacrificium posceret.

Aliquid nihilo minus renuntiandum est ut quadragesimale tempus congruenter agatur. Itaque a feria quarta cinerum usque ad Dominicam Resurrectionis a cibis quibusdam, quorum satis avida sum, omnino abstineo, scilicet a caseo necnon socolata. Caffeo autem fateor me ieiunare non posse; nam iamdudum caffeino dedita munere meo fungi haudquaquam possem nisi cottidie satis caffei biberem. Singulis autem hebdomadis feria sexta caffeum bibo nigrum, id est sine lactis flore (atque etiam sine saccharo, quod huic potioni numquam addo). Quam amarissimam potionem sorbere mihi maximae poenae est; vix enim haurire possum! Praeterea autem conor ut feria quarta necnon feria sexta cenam omnino omittam. Quam tamen abstinentiam anno currente, propter valetudinem ad cenam vel exiguam sumendam coacta, stricte servare non possum.

Abstinentia tamen cibis ad tempus quadragesimae convenienter agendum non sufficit. Nam sicut ieiuniis affligimus corpora, ita oportet animas paenitentiae sacramento purificatas pascere lectione divina, studio litterarum spiritualium, crebris precibus. Sed his de rebus alias fortasse scribam.