Missa ante lucem

Non diluculo, nec gallicinio quidem, sed intempesta nocte hodie mane surrexi. Caelo adhuc tenebroso domo exivi et in autocineto urbem Lentiam petivi, nec iam diluxerat cum ibi perveni. Quare autem tam mane tantum iter feci? Ut Missae interessem et in schola canerem cantum Gregorianum Rorate, caeli.

Ecce infra imago quam paulo ante Missae initium captavi. Sacerdotes ubique in ecclesia candelas accenderant nec ulla lux erat praeter flammulas candelarum -- nobis quoque canentibus candelae in manibus tenendae erant ut notas in paginis videre possemus. Sic sanctae Missae mysterium celebrabatur in obscuritate mystica quae sensim clarescebat donec, sacerdote Evangelium ultimum legente, multa lux per fenestras refulsit. Quam pulchrum diei initium.

Iterum de arte acubus texendi

Amicus quidam meus iter in Confoederationem Helveticam nuper fecit quo, a me instanter rogatus, benigne tabernam quandam in oppido Basilia petiit ut mihi ceras litteris obsignandis emeret.

Ad gratias ei agendas digitalia perquam minima acubus texui donoque dedi. Ecce ergo opusculi imago:

Optime!

Diploma a Reginaldo missum tabellarius heri tulit.

Reginaldus autem ipse ephemeridis cuiusdam scriptori colloquium percontativum dedit, quod (Anglice scriptum) legetis, si placet, hac in pagina.

Aliud colloquium aliquanto prius ab eo datum invenitur hic. Gratias ago Ioanni Sonnen, qui me de utroque colloquio benigne certiorem fecit.

Haec raptim. In praesenti enim laborum copia prohibet quominus amplius scribam...

De communicationum transatlanticarum difficultatibus

Aestate peracta Reginaldi scholae aestivae interfui in urbe. Nunc tempus est omnes quaestus impensasque anni MMVIII declarandas ut rei publicae tributum solvam. Pecuniam autem itinere Romano sumptam libenter de impensarum summa deducerem, quod, itinere doctrinae causa facto, lege permittitur. Reginaldum igitur telephonice rogavi ut mihi daret diploma quod me ad scholam adfuisse testaretur. Respondit autem Reginaldus diploma mihi ipsi scribendum esse (oportet enim Theodisce confici) et per instrumentum telecopiatrum sibi mittendum ut ipse nomen subscriberet et rursus per telecopiatrum mihi remitteret.

Scripsi, misi, exspectavi, nihil autem accidit. Septimana elapsa Reginaldum iterum telephonice vocavi ut rogarem quid mali esset, qui respondit se ipsum nondum valere ad diploma propriis manibus in telecopiatrum imponere -- adhuc enim aegre ambulat nec potest ipse ire in aedis partem quo situm est instrumentum -- nec valetudinarii ministros scire numerum telephonicum Europaeum seligere ex America! Postea ego ipsa numerum praeselectorium in rete inveni quo oportet Americani utuntur et Reginaldum de eo certiorem feci, at ne tunc quidem ministri profecerunt ut diploma per telecopiatrum mihi mitterent; ductum scilicet telephonicum semper occupatum videri asseveraverunt. Telecopiatro autem meo omnino nihil mali; alia enim documenta interdum sine errore acceperat.

Iterum igitur vocavi Reginaldum, qui voce mea vix audita statim "Ineptissimi" exclamavit "sunt ministri. Numerum eis dixi nec potuerunt diploma per telecopiatrum mittere, tunc poposci ut diploma mihi referrent quod in involucrum insererem cursuque publico tibi mitterem... at interim amiserant isti diploma!! Novum exemplar, quaeso, mittas ut denuo subscribam et tibi mittam."

Quod statim feci. Nunc spero me mox diploma subscriptum cursu publico accepturam, ut fiscalium peritus meus habeat quod ostendat procurationi aerarii si scholae testimonium poscatur.

Reginaldus loquitur!

Ecce pelliculam in qua Reginaldus ipse loquitur de valetudine sua deque schola Latina denuo habitura.

Quotiens ipsa cum eo telephonice sermocinor his septimanis, totiens gaudeo eum voce tam forti loqui constanterque ad sanitatem ac validitatem progredi. Nunc tamen etiam speciem eius videre possumus, ex qua vix putares mala ulla ei accessisse, nedum tantas calamitates quas passus est. Deo gratias! Videte:

Miraglia mirabilis

Ecce Aloisius Miraglia loquens de lingua Latina recte docenda.

Abhinc duos annos

Hac die abhinc duos annos documentum "Summorum Pontificum" motu proprio Benedicti XVI datum convaluit.

Gratias agamus Sancto Patri oremusque pro eo.

De caedis laude

Hebdomada ineunte, praefectus urbis Vindobonae celebrabit tricesimum diem anniversarium cuiusdam nosocomii muliebris in quo medici partum ex utero evellere solent.

Non dicam quam mirum sit capitis Austriae administratores eo modo institutum quoddam laudare in quo lex Austriaca spernitur atque frangitur (abortus enim contra legem est, etsi sub certis condicionibus lege non punitur). Nec dicendum est triginta annos abortuum nullam esse causam celebrandi. Locus tamen mactationis ipse crimina in eo commissa nomine suo proclamat. Platea enim in quo situm est istud nosocomium nefandum Germanice Fleischmarkt nominata est, Latine macellum. Lanius lanium invocat. At quis inter carnificum vociferationes audiat vocem sanguinis infantium, qui clamat ad caelum pro vindicta?

De nemoris Mariae monasterio

Anno peracto, monasterium unicum Germaniae Trappense a Sancto Patre veniam petiit ut ad veterem usum liturgicum reverteret. Monachi enim, quorum numerus eo tempore ad undecim tantum deminutus erat, speraverunt coenobium suum vetere liturgia instaurata novos tirones accepturum esse.

Post hunc nuntium diu nihil novi audivi nisi quod monachi paulatim formas sanctae Missae horarumque canonicarum veteres denuo discebant. Hodie tamen in rete legi quod, Deo volente, minimum quattuor novitii horno in hoc monasterium ingressuri sint. Qui autem nuntius convenit ad ea quae nuper scripsit ephemeris quaedam Novi Eboraci de nova prole monastica, videlicet iuvenes multo saepius in iis monasteriis intrare velle in quibus vestes monachicas geruntur horasque canonicas recitantur quam in alia ubi antiqui mores monastici spernuntur. Speremus itaque Trappenses Germanicos multos novitios pios accepturos esse ut hoc modo monasterium suum reviviscatur.

De schola Reginaldi aestiva

Proh dolor, nondum satis bene valet Reginaldus ut scholam aestivam suam horno habeat. Ecce litterae Anglicae ab eo dictatae in quibus nuntiat se docere nondum posse.

Ecce etiam epistula qua ego ei respondi:

Raphaela Reginaldo s.p.d.

Tam gaudio quam dolore, care Reginalde, litteras tuas nuper legi: dolens quidem quia schola tua aestiva horno non fiet, sed gaudens cum epistula ipsa nuntiet te satis ad litteras componendas recreatum esse. Quod ut cito fieret, ego una cum multis amicis tuis per totum orbem terrarum instanter precabar.

Te ad sanitatem nunc tandem pervenientem obsecro ne solliciteris nec de schola, nec de discipulis qui aestate ineunte Romam petivissent. Hoc enim tempore tibi ut omnino saneris curandum est, non pavendum ne discipulorum tuorum consilia adversitate tua disiciantur. Noli autem obliviscere nos magnam his temporibus recessionem oeconomicam pati propter quam nonnulli Latinitatis studiosi fortasse pecuniam in peregrinationes insumere non valent. Nos omnes certo dolemus te aestate hac ineunte scholam non habiturum esse; si vero debet hoc accidere, hoc anno melius accidit quam in temporibus quibusdam prosperioribus.

Itaque ne contristaris, Reginalde optime, sed totum animum in vires tuas restituendas intende, ut, Deo adiuvante, mense Septembri omnino refectus in Academiam Romae Latinitatem redire poteris. Ego autem spero ut proximo anno Romam redire scholaque tua denuo frui potero. Interim cura ut bene valeas.

Quo vado, Domine?

...etiam illuc manus tua deducet me,
     et tenebit me dextera tua.